Το messy play δεν είναι απλά ένα παιχνίδι που λερώνει...

Πόσο μεγάλη τύχη να έχει αποτυπωθεί σε φωτογραφία αυτό το παιδί, αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή ! Θυμάμαι ξεκάθαρα το συναίσθημα, το σημείο και τη στιγμή, κι ας έχουν περάσει μπόλικα χρόνια, κι ας έχω δει χιλιάδες παιδιά από τότε να παίζουν…
Ήμασταν σχετικά στις αρχές των ομάδων messy play και η εμπειρία μας ακόμα όχι και τόσο μεγάλη, όταν ήρθα για πρώτη φορά αντιμέτωπη με αυτό ακριβώς το στιγμιότυπο που απεικονίζεται στη φωτογραφία: ένα κοριτσάκι, αφού έχει παίξει, πασαλείψει, χαϊδέψει, ανακατέψει τα χρώματα με ορμή και ενθουσιασμό, ορμάει πάνω στο τραπέζι και κυριολεκτικά ξαπλώνει πάνω σε αυτό το καφε σκούρο χρώμα που δημιουργείται όταν ανακατευτούν όλα μεταξύ τους, γεμάτο χαρά και -τολμώ να πω- αγαλλίαση.                                                                                                                                             
Ασυνήθιστη καθώς ήμουν από τέτοιες εικόνες (ακόμα τότε ούτε σε φωτογραφίες δε βλέπαμε σκηνικά αυτού του είδους), έχοντας τη γνώση, αλλά όχι ακόμη την απαραίτητη αυτοπεποίθηση για να στηρίξω μια τέτοια ενέργεια, κοίταξα κατευθείαν τη μητέρα, κάπως έντρομη ίσως, έχοντας στο νου μου ότι θα πρέπει να την καθησυχάσω και να βοηθήσω ώστε να μην παρέμβει με ακατάλληλο τρόπο προς το παιδί.                                                                                                   
Τί τύχη, η μητέρα ήταν ήρεμη, με κατανόηση και ενσυναίσθηση προς αυτό που το παιδί της βίωνε!! Πολύ απλά με καθησύχασε και μου έδειξε πως όχι μόνο δε χρειαζόταν να ανησυχήσω, αλλά ίσα-ίσα, να χαρώ που το παιδί τόσο αποφασιστικά εξέφρασε αυτό που ένιωθε και χρειαζόταν! Πόσο άμεσα σβήστηκαν οι φόβοι μου "Ωχ, τώρα η μαμά θα μας θεωρήσει υπερβολικούς;" "Λες να φοβηθεί ή να θυμώσει;" "Και αν με ρωτήσει για το ποιο είναι το "όριο" και γιατί επιτρέπουμε μια τέτοια συμπεριφορά?" και πολλές ακόμα τέτοιες στιγμιαίες ερωτήσεις που είχαν προλάβει να με βασανίσουν...                                                                                                                                                                                                       
Κάποια από αυτά που έμαθα από την εμπειρία αυτή;
-   Ότι όσο messy play και να έχεις κάνει, θα έρθει η στιγμή που η συμπεριφορά ενός παιδιού μπορεί να είναι πρωτόγνωρη
-   Πως τα μικρά παιδιά όταν νιώθουν πραγματικά ελεύθερα και χαλαρά θα "ενσωματωθούν" με τα υλικά
-   Ότι δε χρειάζεται αναγκαστικά να καταλαβαίνουμε τί κερδίζει ένα παιδί από μια του επιλογή, είναι απλά αρκετό να την αποδεχόμαστε και να χαιρόμαστε με τη χαρά του, ακόμα κι αν δεν την κατανοούμε
-  Πως το messy play δεν είναι απλά ένα δημιουργικό ή χαοτικό παιχνίδι, αλλά μια μεγάλη ευκαιρία: 
  • να καλλιεργήσουμε την ανοχή μας στο χάος.
  • να αυξήσουμε την επιτρεπτικότητά μας.
  • να εξασκήσουμε τον εαυτό μας στο να φερόμαστε με σεβασμό και ενσυναίσθηση.
  • να αφήσουμε τα παιδιά να μας παρασύρουν σε αυτά τα παιχνίδια που τόσο έχουν ανάγκη και τόσο καλά γνωρίζουν...!
Αγαπητοί γονείς, σας ευχαριστώ όλους για τη χαρά και τη γνώση που έχω αποκομίσει μέσα από το παιχνίδι με τα παιδιά σας, είναι όλα οδηγοί μου.
                                                                                                                  Υ.Γ. Υπεύθυνη για την αποτύπωση της στιγμής είναι η φίλη μας Στέλλα Μούκα, που χάρη στο πάθος και την αφοσίωσή της, μας έχει χαρίσει άπειρες φωτογραφίες απόλυτης χαράς και ευτυχίας! Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε, και ευχαριστούμε πολύ!!!  ❤                                                                      
Ελένη Οικονομίδου
Αναπτυξιακή Ψυχολόγος (MSc) 

Leave a comment

Please note, comments must be approved before they are published